خوب گوش کن!

می شنوی؟

یه صدایی داره میاد...

 این صدای قلبته... که بهت میگه : یه کمی هم منو تحویل بگیر...

 نکنه مغز استدلالیت همه ی روزنه ها و منافذ وجودتو اشغال کرده و نمیذاره صدای قلبتو بشنوی؟

دوکفه ی ترازو باید بالانس باشن.. پس همونقدر که به عقلت بها میدی به قلبت هم بها بده... بیچاره گناه داره ها... !

بر سر سفره ی احساس اگر جایی بود

 سخن  ساده ی  تبریک  مرا   جا بدهید

                  سال نو مبارک

حیفه...این عمر عزیزته که داره سپری میشه...من که میگم  یه باز بینی کن که این یک سال و چکار کردی؟ چند تا کار خوب برای خودت انجام دادی و چه کار های خوبی برای دیگران انجام دادی..چند تا دل رو شاد کردی...چند بار سر دیگران غر غر زدی...چند دفعه حال دیگرانو گرفتی...بعد از نگاه انداختن به کارنامه ی امسالت ، یه برنامه ریزی هم برای سال بعدت بکن اما این دفعه یه کم فعالیت ها و مشغله ی کاریت رو تعدیل کن و کمی به خودت و خانواده ت برس.. دوستی می گفت بچه که بودم همیشه فکر میکردم  در سال نود کجا خواهم بود و چکار خواهم کرد؟ ولی دیدم که سال نود هم آمد و هیچ اتفاق خاصی نیفتاد...

من که فکر می کنم این مائیم که اتفاق های شگفت انگیز زندگیمونو می سازیم و زندگیمونو تبدیل به اعجاز می کنیم.زندگی توان بالقوه ی فوق العاده بودن رو داره ، البته اگر خودمون بخوایم... از الان می گم برنامه ی من در سال جدید اینه که یه تعدیل در فعالیت های شغلیم داشته باشم و وقت بیشتری رو در کنار خانواده و همچنین انجام کار هایی که دوست دارم مثل  یادگیری موسیقی و زبانو نقاشی اختصاص بدم.

خدا جون مخلصتم... قول میدم همونطور که تا حالا سعی کرده بودم، در سال جدید هم رو سفیدت کنم...قربونتم میرم!

افسون بخوانم يا كه رويايت بخوانم؟

پنهان ترين پيداي پيدايت بخوانم

ليلي بنامم يا كه مجنونت بنامم

وامق بخوانم يا كه عذرايت بخوانم؟

بايد كه در شط مه آلود خيالم

يك حس بي مانند و زيبايت بخوانم

آغار شد مفهوم يك اعجاز با تو

از اين جهت باید مسيحايت بخوانم

در قله هاي دور دست پر غرورت

يك خلق را سمت تماشايت بخوانم

هر غير ممكن با تو ممكن شد، پس از اين

شايد كه دستان توانايت بخوانم

موج تو شبهاي مرا با خويش برده ا ست

پس نيست بي علت كه دريايت بخوانم

بايد تو را اي آتش افتاده برجان

سوزاندني چون هرم صحرايت بخوانم

اي عشق  بي ترديد بي ترديد بايد

والاترين مفهوم  دنيايت  بخوانم

انگار چشمان سياهت دين ندارد 

جز سركشي در زندگي آيين ندارد

يا خوب مي بيند دل غمگينم اما

ايمان به احساس من مسكين ندارد

دنياي من از قبل ويران كردني بود

اصلا خيالي بيشتر از اين ندارد

شبهاي تاريك و نمورم را دريغا

يلداي ديوار بلند چين ندارد

بايد بگويم هيچ اين دست خودم نيست

كه روزگارم لحظه اي شيرين ندارد

از خنده هاي تلخم اين را خوانده بي شك

هر كس كه چشم گيج و ظاهر بين ندارد

من خوب مي دانم كه اين رنج عميقم

هرگز به جز ديدار تو تسكين ندارد